Unutacakmışım seni,
Zaman geçtikçe,
Mevsimler değiştikçe…
Nasıl gülüyorum bir bilsen.
Seninle cehennem cennet olmuşken
Vazgeçecekmişim senden.
Şiirini yazarım,
Yüzünü tablolara saklarım,
Kitaplar yazarım senin adınla başlayıp
Adınla biten.
Ama yapamam,
Ruhunu bırakamam,
O gözlerini unutamam.
Gökyüzüne bakmadan yaşayamam.
Sen de gökyüzünde saklanıyorsun, güzel şiirim.
Biliyorsun, izliyorum.
Biliyorsun, bakıyorum.
Gökyüzü gibisin; güzel ve özgürsün.
Seni sen yapan bu zaten, bir tanem.
Hiç unutur mu insan elde edemediğini?
Seni unutmam için benim olmam gerekmez mi?
Cehenneme ait vücudum, ne şüphe…
Ama ruhum seninleyken,
Özlemim senin isminde saklıyken,
Cennetin en güzel köşesindeyim.
Yanımda sen ve bir kedi,
Ha bir de çok sevdiğin şiirlerim.
Mevsimler değişti,
Zaman aktı gitti,
Ama sen kaldın.
İsmin, hatıran
Ve seni hatırlatan her şey kaldı.
Ve en önemlisi,
Gökyüzü benden hiç vazgeçmedi.
Kayıt Tarihi : 21.1.2026 22:10:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Vazgeçememek.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!