Ey gözlerimdeki güneş, yine mi battın?
Umutsuzluk pazarında kalbimi sattın!
Gitti köle oldu, bir zalime o garip,
Hüzünler zindanına, hergün girip girip!
Oysa bir başka türlü yaşardı hep rüyalarda,
Tertemiz, kirlenmemiş o hayal dünyalarda.
Bilmezdi önceleri, gerçeğin acısını,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta