Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
// UMUTSUZLUK// İşte orasıdır benim olmadığım yer.. Kuşkusuz -umutlar- dünya varlıklarından kıymetlidir. Ancak, varlıkla umutlu görünmenin, yoksullukla sürünmeden dah basit olduğu dünyada yaşıyoruz..
Sevgiler.. saygılar...başarılar....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta