Bir resmin var elimde, eski, yırtık ve solgun.
Bakınca yanar içim, yönümse sana dönük.
Kimi “unut” der, kimi “sabret” der, gönlüm yılgın.
Yüreğim paramparça, umutlarım hep yıkık.
Bir gülüşün kaldı bak, avuçlarımda donuk.
Hasretin her nefeste gelen davetsiz konuk.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta