Seni düşünmek artık içimde ağır bir hüzün değil, garip bir huzur bırakıyor. Özlemek hala var, hem de en derin haliyle. ama bu özlemin içinde sanki saklı bir "yeniden" ihtimali taşıyorum. Bazen aklıma geliyorsun, hiç beklemediğim bir anda, bir şarkıda, bir rüzgarda, bir anlık dalgınlıkta, üzülmek yerine gülümsüyorum. Çünkü içimde bir yer, bunun bir son olmadığını fısıldıyor.
Belki yollarımız şimdi ayrı, belki hayat bizi başka yerlere savurdu ama kalbim, bir gün aynı hikayede yeniden buluşabileceğimize inanıyor. Zorla değil, tesadüf gibi kaderin ince bir dokunuşu gibi ve ben o ihtimali kaybetmiyorum, cünkü bazı insanlar gider ama tamamen gitmez, içimizde kalan yerleri, bir gün geri dönebilecek kadar canlı kalır.
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta