Umut Vermedin Şiiri - Selçuk Levent

Diyorsun ki sen bana, neden beni terk ettin,
Çok bekledim ben seni, bana umut vermedin.
Ben sana yaklaştıkça, benden uzağa gittin,
Seni çok seviyordum, sevdiğimi görmedin,

Deli Ferhat olmuştum, Şirin olmuştun bana,
Nice dağları yardım, aşık olmuştum sana,
Çok mücadele ettim, giremedim dünyana,
Reyhan veren bir gülün, kokusu dermedin.

En büyük suçlu sensin, suçlama beni boşa,
Önünde dize çöktüm, yüreğin döndü taşa.
Bıktım artık ben senden, dönemem asla başa,
Menzilin ben olmuştum, menziline varmadın.

Senden sevda dilendim, dedin git bak işine.
Taş olsa yanar zalim, bu aşkın ateşine.
Her ne yana gittiysen, koşup geldim peşine
Elimi hep uzattım, kucaklayıp sarmadın.

Ayrılık rüzgarından, söylesene ne buldun,
Ne oldu birden sana, vefasız biri oldun.
Seni bekleyip durdum, söyle niye kayboldun
Aylar yıllarca beni, arayıpta sormadın.

Bana yaptıklarını, düşünseydin önceden.
Şimdi pişman olmuşsun, yaptığın işkenceden,
Selçuk Levent'i üzdün, söylesene sen neden.
Başka kapılar çaldın, hiç murada ermedin.

SELÇUK LEVENT

25/02/2026