Umut bir ağaç gibidir.
Kış geldiğinde o ağacın dallarında bir şey kalmasa da,
Bahar geldiğinde tüm dallar çiçek açar.
Umut aslında hiç gitmez.
Bazen saklanır, görünmez, daldaki çiçek gibi dökülür, gitti sanırsın.
Ama hep oradadır, o daldaki tomurcuk, çiçek olur yeniden açar. O yüzden umut hep vardır. Sen yaşadığın sürece umut hep var olacak.
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta