3.12.1994 İzmir/Konak
Deliklerimizden umut sızıyor.
Umut, biriktirilmesi gereken bir şey miydi?
Hatırlayamıyorum.
Yayılması mı icap ediyordu?
Anımsayamıyorum.
Paylaşınca azaldığı batıl mıydı?
Yoksa gerçekleşmeyecek olanlar mı paylaşılıyordu?
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta