Bir ses duydum yapayalnız...
kendi içimden geliyordu usulca,
Sanki duvarlara çarpıp geri dönen eski bir adım gibi.
Bu adım o kadar çok şey anlatıyordu' ki, yalnızlık bir kıvılcım oldu, Karanlığın içinde titreyen bir mum gibi
ne sönüyor... ne de tam yanabiliyor
Sanki bu kıvılcım kendimi bulmama yarayacaktı, Ama her ışık bir gölgeyi de peşinde taşırdı, ve ben gölgemi geçemedikçe ışığa dokunamadım simdi ne yapmalıyım devam mı etmeli yoksa gözümü mü kapamalımı...
devam ettim tekrar bir ses geldi bu ses ışıktan geliyordu
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Yazım hataları hariç iyi olmuş.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta