(1963 -Urfa) Hayatın tamamı: Bir nefeslik...
umut gözlüm
ışıklarını çekme gözlerimden
sonra karanlıklarda yanar kalırım
ne ay tutar ellerimden
ne de yıldızlar dolar pencereme
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




selam saadet hanım umut gözlün bakışını esirgemez senden
kutlarım
UMUT GÖZLÜN HİÇBİR ZAMAN IŞIKLARINI ÇEKMEYECEK GÖZLERİNDEN SENİ ÇOK SEVİYORUM....
ehh..
özlemle ve korkuyla açılan bir el gibi
dua gibi...
gözler bazen yollarda kalıyor............duygusal 43
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta