Uzaktan bakan yabancı gibi
Her şeyden uzak mutluluk gibi
Çok uzaktasın biliyorum
Benden çok uzaksın
Mutluluk nerde saklı
Kendimi bildim bileli biri var aklımda,
Yolunu gözlediğim, sürekli özlediğim,
İsmini hep sayıkladığım, sevdiğini sandığım,
Olmayacak hayalini kurduğum biri..
Kendimi bildim bileli biri var aklımda,
Bir kasabadayım, kiminleyim?
Ellerimde bir solmuş çiçek;
Selam veriyor iç çekerek,
Semsert tenime: beyaz mermer.
Her tarafımda grimsi sisler.
Hayattan bıktım, usandım yıldım,
Öldüm kaldım, ben bittim artık.
Okumadım, yazamadım, kaçtım.
Herkesin ağzında, küfürlerle doydum.
Çare yoktu bana, çaresiz dünyada.
Sevsem mi, sevmesem mi?
İlk bakışta aşık oldum.
Bayraklar suya indi,
Marşlar susuverdi,
Kalbimde çarpıverdi.
Bir anda..
Bir gülüşü var, kulaklarımda çınlayan.
Bir duruşu var, hafızalardan çıkmayan.
Bir bakışı var, gözlerimi delip geçen.
Bir ağzı vardı, tam da dudağıma gelen.
Kalbimi yakıyor, o kız tehlikeli.
Kalpsiz, saygısız olmuş herkes...
Bir düşün, düşün yok olmuş bir kent;
Birileri var sanki görünmeyen hissedilen
Oradalar dokunsan çıkacaklar sanki ortaya,
Hepside kalpsiz, sanki bilmiyorum...
Ölüm kanat açmış beni bekliyor
Karım yanda acılar çekiyor.
Yaşlı bir adam buğulu aynada;
Kör mü oluyorum, kim bu adam karşımda?
Gözlerim morarmış mı yoksa?
Bir merdiven, görüldü, önümde
İnce camlı, ipekli örgüden
Ruhum etten, ayrıldı özümden
Nasıl kaçacağım, sancılı ölümden
Yavaş yavaş isteksizce çıktım
Sesleri keman, sisleri liman.
Gözleri roman, ruhları yorma.
Uykusuz orman, yıldızsız tavan.
Kalpsiz bir tavşan, ölümsüz akşam...
Seninle kaçsam, kalbimi açsam,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!