Sabret Şiiri - Selahattin İrfan Çıtır

Pencereni aç, bak gökyüzü hâlâ orada,
Geceyi devirdik, güneş doğar her şafakta.
Tozlu raflarda kalmasın eski gülüşler,
Yükünü bırak yere, hafiflesin tüm düşler.
​Kırılan yerlerinden filizlenir çiçekler,

Sabret bak, neler getirecek yarına açan o güneşler.
​Giden gitsin, bırak hayat geriye dönmez,
Bir nefes çek derinden, rüzgarı hisset teninde.
Dünya seninle güzel, umut senin ellerinde,
Umut senin yüreğinde... Sabret.

​Yalnız değilsin, her kuşun kanadında bir şarkı,
Her yağmurun ardında toprak kokusu var.
Küsme kendine, aynadaki dostu hatırla,
Yaz yeniden kaderini sevda dolu satırla.

​Belki yorulduk, belki biraz dağıldık,
Ama biz bu hayata umutla bağlanmalıyız.
Kaldır kafanı uçsuz bucaksız semalara,
Kapat gözlerini; bir umut, bir mutluluk var yarınlarda.

​Giden gitsin, bırak hayat geriye dönmez,
Bir nefes çek derinden, rüzgarı hisset teninde.
Dünya seninle güzel, umut senin ellerinde,

Umut senin yüreğinde...
​Sabret, küsme kaderine...
SABRET!