Bir şiir yazdım aşktan viranelere
Bir şarkı söyler dudaklarım dost kamçısı yiyenlere
Ninniler söyler dillerim beşikteki bebeklere
Bir adım attım umuda düşlere sevgiye
Sevgiler dağıttım sokakta dilenen çocuğa
Umut köprüsünden atladım intihar edenlerle
Hekim oldu yüreğim yaralı gönüllere
Sevgi zincirin ilk halkasıyım
Ardıma düştükçe çoğalırım yüreklerle
Umut ellerinde bir duayım
Sende gel serpilelim yaralı gönüllere
Bir battaniye bir yorgan gibi sarmalayalım
Kapanmasın sana açılan kapılar
Her bedende bir umut fidanıyım ben
Bütün kalplerde yüreklerde sevgiyim gel
Zennehar Yılmaz
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta