Umut Denen Limanı Şiiri - Fevzi Şahingöz

Umut denen limanı, uzaklarda bıraktın,
Kalbim artık yanma sen, kalmadı hiç takatin,
Boşa kürek çekmekten, tükendi bak saatin,
Kalbim artık yanma sen, kalmadı hiç takatin.

Yıllar yılı koştun da, ele ne geçti söyle,
Aşk dediğin bu yangın, ama söner mi böyle,
Geçmişin yükü ağır, çildir yolu öyle,
Kalbim artık yanma sen, kalmadı hiç takatin.

Nasıl sevdaya düştün, hep bıraktı yoldaşın,
Dinmedi gitti bir gün, gözünden akan yaşın,
Söyle bu gidişattan, ne zaman diner başın
Kalbim artık yanma sen, kalmadı hiç takatin.

Gönül bahçende solan, yeni açmış güllerin,
Sözün hükmü kalmadı, geçersiz o dillerin,
Her teselli bir yalan, derman bulmaz kolların,
Kalbim artık yanma sen, kalmadı hiç takatin.

Yol uzun gece zifir, kalmadı tutar dalın,
Savurdu gitti rüzgâr, umut yüklü masalın,
Sabır bağı kurudu, bitti artık mecalin,
Kalbim artık yanma sen, kalmadı hiç takatin.