Ben yoruldum hayat, taşıyamam artık yükünü.
Dertlerin sırtımda, kırılmak üzere omuzumun sütunu.
Herkes gibi yürümek isterdim bir gün,
Ama yollar hep taşlı, hep dikenli, hep hüzün.
Yorgunluğum, yalnız sessiz bir çığlık gibi,
Gecelerim uykusuz, sabahları kırık.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta