çocukların doğmasını isterler, büyümesini, konuşmasını... Oysa onlarca çocuk büyümez
ve hep küçüktür: ’Sen küçüksün, sana söz hakkını kim verdi, sus’ kanıtıdır. Gençlikte,
öğretilen değer yargısı genişletilir. Genç beyinlere; karamsarlık, umutsuzluk, kin, savaş...
işlenir. Unutturulur nice güzellikler. Çünkü, öğretilen yaşam, yiyeceksin, içeceksin,
evleneceksin ve öleceksin... Suçtur paylaşım, insanları düşünme, yarınların mutluluğu...
suçtur. Olgunlukta, yozlaştırılır değer yargısı, niteliksizleştirilir. Suçlardan arınmak için;
kurallar, yönelimler artar... ve şu istenir bunlardan: canlı, zeki, yol gösterici, yaratımcı,
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta