buğulanırken vitrini yalnızlığın,
o gecenin ayazında,
bir hırsız misali,
kaldırım taşını söküp yerden,
dağıtırken canı çerçeveyi,
ardında saklanmış o kadife kutuda,
ayarı düşük umutların dışında,
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta