Uçuşur tenimde bahar…
Yalnızlık senfonisi ezgileyen kemanlar yankılanır göğün avuçlarında…
Yollar ki bu uçurumlara sebep,
Zamana aşılar zehrini bir yılan misali, bu şehrin limanlarında…
Gecenin korkusu çöktü şimdi penceremin üstüne,
Beyaz bir dolunay şimdi suretin,
Donmuş ve susmuş siyahlıklara inat…
Bakakalırım giden geminin ardından;
Atamam kendimi denize, dünya güzel;
Serde erkeklik var, ağlayamam.
Devamını Oku
Atamam kendimi denize, dünya güzel;
Serde erkeklik var, ağlayamam.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta