Uçuşur tenimde bahar…
Yalnızlık senfonisi ezgileyen kemanlar yankılanır göğün avuçlarında…
Yollar ki bu uçurumlara sebep,
Zamana aşılar zehrini bir yılan misali, bu şehrin limanlarında…
Gecenin korkusu çöktü şimdi penceremin üstüne,
Beyaz bir dolunay şimdi suretin,
Donmuş ve susmuş siyahlıklara inat…
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta