Kabuğunu kır artık yalnızlığımın,
Umudu ol gönlümün karanlığımın,
Doğsun artık güneş ardından bulutların
Gökkuşağı ol canım dağlarımın!
Bir ırmak düşün gülüm vadiye hapsolmuş,
Çiçeğim tomurcuklar içinde kaybolmuş.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta