Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Gelsin de ister yavaş yavaş, ister ansızın gelsin. Umut garibin ekmeği, katığı. Yeter ki aşığın umudu tükenmesin. Kutluyorum şiiri ve sizi Ayten hanım. İçtenlikle ve sevgimle... Nicelerine...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta