Umulmadık Şiiri - Kenan Gezici

Beni gülüşün ardındaki alacakaranlık mahvetti.
Uyanmadı bana gün, elimde kaldı dünya telaşı.
Geçişlerde arada kaldım en karanlık yüzlerle.
Nasıl gelsin bahar, seçtiğim kişiler hep kışta.
Övgüler dizdim, nede olsa yapraksız ağaçlara.
En olmayasını taştı koydum birde yüreğime.
Gözüm kapalıydı olana biteni görmedim.
Kırpık zekalara oldun oyun eğlence.
Göz yaşlarına kandın, hallaca dönmüş yüreğe.
Bilmedim ısırır elimi su verdiğim yılan bile.

Kenan Gezici 30 /01/2026