Gönül Yorgunluğum Şiiri - Yahya Kaydul

​Gönül yorgunluğu öyle bir şeydir ki,
Artık yanlış anlaşıldığın yerleri düzeltmeye mecalin kalmaz,
"Öyle olsun" dersin, bırakırsın.
Bir zamanlar dünyayı ayağa kaldıran o feryat,
Şimdi bir omuz silkişine sığar olur.
​Savunacak bir hakikat kalmadığından değil,
Hakikati görecek bir göz bulamadığındandır bu suskunluk.
Kırgınlık değil bu, öfke hiç değil;
Hepsini aşan, hepsini dilsiz bırakan bir vazgeçiş.
Yükün ağır gelmez de artık,
Yolu paylaşacak kimsenin olmayışı büker belini.
​İçinde fırtınalar koparken "iyiyim" demezsin bile,
"Boşver" dersin, geçer gidersin.
Çünkü bilirsin;
Kendi kuyusuna seslenen, sadece kendi sesini duyar.
Varsın yanlış bilsinler, varsın eksik tanısınlar;
Zaten anlaşılmak, bu saatten sonra bir lütuf değil,
Sadece yeni bir yorgunluk olur.