Feryatlar göğün dertli yıldızlarında.
Esi alınmış kalpler hatıralarda.
Himayeci gözler köreldi zalimlerin başında.
İlmin yıkılan gölgesi muhtaç bakışlarda…
Mücadele ruhunun kaybolan zamanlarında.
Esaretten kurtulmayı bekledi minik kalpler.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Nice mutluluk senfonileri ve gülen bakışların sürekliliğini dilerim. Hoşça kalın.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta