Gecenin mehtabında güneşi koklarken,
Çöp kovalarının dışındaki sahte güller gelir aklıma.
Dağların ardından içimdeki öksüze uzatırım elimi.
Yıkılır birer sırtlan, serçeler, bir bir akbaba.
Ve karıncanın o büyük ayakları...
Her şey engel olur.
Parmak uçlarımız bile bir birine...
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




çok harika betimlemeelr canı gönülden kutluyorm duyguyu yükleme maharetiniizi canı gönülden teprik eidyorum
çok harika betimlemeler le teşbih sanatını yeri yerinden ullanmışsınız kutluyoru
Duygu yüklü şiirinizi
beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta