Ne acılara entrikalara dayandı yüreğim sen yokken.
Ölü gibi nefessizdi bedenim umuda tutunmaya çalışırken.
Ne acıları katık ettim gönül soframa
Hiçbir şeye acımıyorum şimdi
Öksüzlüğümden başka.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




candan kutlarımmmm
Umutsuz yaşamak ruhsuz yaşamak gibi bir şeydir. İnsan umutlarla hayat buluyor, canlı kalıyor, heyacan duyuyor. Güzel anlatımınızı beğeniyle okudum, tebrik ediyor ve tam puanımla da kutluyorum.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta