Ne acılara entrikalara dayandı yüreğim sen yokken.
Ölü gibi nefessizdi bedenim umuda tutunmaya çalışırken.
Ne acıları katık ettim gönül soframa
Hiçbir şeye acımıyorum şimdi
Öksüzlüğümden başka.
Haydarpaşa garında
1941 baharında
saat on beş.
Merdivenlerin üstünde güneş
yorgunluk ve telâş
Bir adam
Devamını Oku
1941 baharında
saat on beş.
Merdivenlerin üstünde güneş
yorgunluk ve telâş
Bir adam




candan kutlarımmmm
Umutsuz yaşamak ruhsuz yaşamak gibi bir şeydir. İnsan umutlarla hayat buluyor, canlı kalıyor, heyacan duyuyor. Güzel anlatımınızı beğeniyle okudum, tebrik ediyor ve tam puanımla da kutluyorum.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta