Gecenin yalnızlığı ürkek bir çocuk gibi kaçışıyor gözlerin değdiğinde.
Adım attığın sokaklar cennetin dünyaya açılan yegane yeri oluyor nedense.
Varlığının ışığı gecenin en karanlık yerini delip geçiyor sanki, umarsız,öylesine.
Ayın yakamozları senin üzerine düştükçe anlamlanıyor sanki,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta