1- Umutsuzum dedi genç ihtiyar. U-mutsuzum
Daha hayatının baharında olmasına bakmadan
Gün ola harman ola sözüne aldırmadan
Damarlarında bir bahar tazeliğinde akan ve geçen zamana inat sonsuz bir devinimle çağlayan
Umut ırmağına ‘bir kayadan zümrüt bir denize dalarcasına’ dalmadan, haykırdı genç adam: umut-suzum...
Yararınlar diye bir kavram yok ne zamandır bu hastalıklı ruhun derinliklerinde...
Umut bırakırken yerini umutsuzluğa siliyor yaşama ait belirtileri de sanki tek kalemde
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta