Umuda Koşacağız Şiiri - Nedim Çekin

Yüreğim bir volkanın eşiğinde, suskunluğun içinden
lav gibi kabarıyor.
Dil susar belki ama gönül sessizliğin bağrında
özlemi çığlığa çevirir.

Çığlık olur, feryat olur, bazen nefretin karasına bürünür.
Gelir yüreğe sarılır, kalpte büyüyen öfkeyi kanla besler.
Kabuk bağlamamış yaralar bir kez daha sızlar.
Her dokunuş acıya dönüşür.

Sözümüz sözdür, geri dönüşü yoktur.
Günümüz inkâra düşmez.
Sevdamız ateş pahasına, bu kavgaya tutunur.
Bir değil, binler oluruz.
Gerisi sessiz bir yalandır.

Şaire düşer şiir, şiire gazel, gazele ezgi, ezgiye türkü olur sesimiz.
Ve biz umutla yürürüz yarınlara, sevgiyle, aşkla…
Karanlıktan aydınlığa, ölümün kıyısından yaşama.
Hayatı güzel günlerin ışığıyla yeniden süslemeye.