Yüreğim bir volkanın eşiğinde, suskunluğun içinden
lav gibi kabarıyor.
Dil susar belki ama gönül sessizliğin bağrında
özlemi çığlığa çevirir.
Çığlık olur, feryat olur, bazen nefretin karasına bürünür.
Gelir yüreğe sarılır, kalpte büyüyen öfkeyi kanla besler.
Dağların dorukları dumanlı olur
Geriye dönmez savaşçılar...
Fırtınayla yıkanmıştır ömürleri
Karla yıkanmıştır yüzleri...
Bu yüzden asla vedalaşmaz
Devamını Oku
Geriye dönmez savaşçılar...
Fırtınayla yıkanmıştır ömürleri
Karla yıkanmıştır yüzleri...
Bu yüzden asla vedalaşmaz




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta