Yüreğim bir volkanın eşiğinde, suskunluğun içinden
lav gibi kabarıyor.
Dil susar belki ama gönül sessizliğin bağrında
özlemi çığlığa çevirir.
Çığlık olur, feryat olur, bazen nefretin karasına bürünür.
Gelir yüreğe sarılır, kalpte büyüyen öfkeyi kanla besler.
Yağız atlar kişnedi, meşin kırbaç şakladı,
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.
Devamını Oku
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta