Umut....
Çile ekilmiş bir Gül fidesi,
Yeşerecekmi diya bir tasa var içinde biliyorum.
Ama unutma Arkadaş...
Varsa çöldeki gülü seven uzaklarda,
Varsa onun yeşereceğine herdaim bir inanan,
Ve varsa onun için her gece bir ağlayan...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta