Umrunda değil'siin Şiiri - Hilal Avunyalı 2

Umrunda değil sin
Seni bir tenhada görmüşler,
Yüzünde yabancı bir maske, dilinde alayli sözler
Benimle eğlenip gülerken izlemişler seni,
Oysa oyunun ömrü, güneş batana kadarmış;
Arkasından çok ağlamışsın.
Haberin sızdı duvarların arasından,
Kuşlar söyledi bilirsin yerin kulağı var
Duyduğuma göre devran dönmüş birden,
Seni de ağlatanlar, diz çöktürenler olmuş.
Zehir katmışlar ekmeğine, suyuna;
Anandan emdiğin sütü burnundan getirmişler.
Hakkındır belki, belki de ağır bir bedeldir bu.
Ama içimdeki o eski dost, o eski yara sustu;
"İyi oldu" oh bile diyemedim.
Şimdi hangi kuytuda, dökersen dök içini,
Hangi rüzgara fısıldarsan fısılda pişmanlığını;
Eskiden olsa dünyayı yakardım bir damla yaşın için,
Şimdi ise sadece, kulagimda uzak bir yankısın
Bakma böyle konuştuğuma, kızgın değilim,
Gerçi artık umurumda da değilsin..
Hilal Avunyalı ✍️