Ummadık zerre ikbal; milletin kavgasından
Kan dondu yüreklerde bir kıvılcım ummadık.
Dünyamız şekillendi yükselmek hülyasından,
Çileyi zevk edindik bir tebessüm ummadık!
Olmadı hiç arzumuz mevki, makam ve şandan;
Göğsümüzde iz yoktu, hak olmayan nişandan,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Tebrikler Tevfik Yaşar kardeşim güzel bir şiir
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta