Umut doluydu bir zamanlar içim,
kendi neslimden olanı
kendim gibi dönüştürebilirim sanmıştım.
Bencilceydi belki bu fikir,
ama bağlayan tek sahici hedefti beni hayata.
Şimdi bakıyorum ardıma:
çabaladığım her gün,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta