Açılan yapraklarda tatlı bezmin izi var,
Var ki zebercet şulenin şâmil tuvalinde
Sürur perdesi açılmada hevenk hevenk
Bir rahne ki,namütenahi koridorun şavkı
Cennet kâsesine serilmiş eşsiz bakışlarda
Kaos pastelleri rafa kaldırılıyor..
Güvercin kanadında kutsi hissiyat
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta