İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Hatırladın mı?
Bu pencereden bakardık seninle;
'Düşler denizimiz bu.' derdik de
Ayrılığı hiç düşlemezdik.
Şimdi...
Pervazlar kimsesiz,
Şimdi dalgalar çarpar ıslak yüzüme...
Yine bir gece...
Gün ağardığında kapat penceremi
Solmasın ümit ben gibi.
..
susmak..
susmak ve okumak lazım düşlerce....
harikaydı dost
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta