Ümidimiz Var Şiiri - Sezai Efiloğlu 2

Bir lokma ekmeği bana çok görüp,
Zil zurna sarhoş evlâdımız var!
Anneyi babayı sırta yük görüp,
Hâlâ Cennet diye ümidimiz var!

Nasibullâh ile varolunmuşken,
Dosdoğru ol diye emrolunmuşken.
İlimsel bilimsel çok okumuşken,
Hâlâ ne diye tereddüt'ümüz var?

Âlemlere râhmet diye gelen var,
Bir ekmeği bin parçaya bölen var.
Bu zamanda açlığından ölen var,
Ama Cennet diye ümidimiz var!

Helâl'den harâm'ı çok yiyen bizde
Bir deney uğruna bok yiyen bizde
"Ne Allâh'ı yahu yok" diyen bizde
Bizim hâlâ Cennet ümidimiz var!

Kasaphane sanki sokak başları
Cenabetler basmış ağlar taşları
Toprak kabul etmez bu ayyaşları
Hâlâ râhmet diye ümidimiz var!!

Erkekten çok kadından ürker olduk,
Çocukları sevmekten korkar olduk.
Haramı mâhremlere sokar olduk,
Allâh'tan merhamet ümidimiz var!

Efiloğlu dert çok söylenecek yok
Nâğmert dünya mert yok dinlenecek yok
Bu ahvâlle Cennet'e hiç girecek yok!
"Allâh'ü meanâ" Ümidimiz var.