İnsaf etmez nazlı yâr geçtim tatlı canımdan,
Şarkılarda nağmeler sözler biçare kaldı.
İki cihan bir olsa umut yok bu sevdadan,
Gül açmayan bahçeye bülbül bigane kaldı.
Gönül eylemede yâr bilmez ne hevesteyim,
Yanında yöresinde aldığı nefesteyim,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta