Ulvi-nihan aşk hasretle yaşar

Bu eser; sıradan bir sevdanın çok ötesinde, ismi gibi "ulvi" (yüce) ve "nihan" (gizli) olan, sadece ruhların birbiriyle konuştuğu o mukaddes aşkın hikayesidir. Muharrem Ayrancı, sevgilinin kalbindeki o sessizliği "gaflet uykusu" olarak nitelerken, kendi içindeki yangını "efsunkar" (büyüleyici) bir dille anlatır. Hasretin bedeni kükremiş bir aslan gibi yorduğu, ruhun daraldığı bu noktada ozan; yaşananın sadece bir kader değil, sabırla yoğrulmuş bir ayrılık imtihanı olduğunu haykırır. Bu türkü, eski Anadolu bilgeliğiyle harmanlanmış, gizli kalmış bir sevdanın ebedi beyanıdır.