Uluırmak -vl- Şiiri - Gökmen Yılmaz Erdem

ULUIRMAK
-Vl-

Küçüklüğümden kalmıştı
Ihlara vadisi,
tam bi kartpostallıktı.
uluırmak binlerce,
yıldan kalan kanyona uğrarken
şaşkın, bi o kadar deli hoyrat
rüzgâra kapıldığımı hissettim.
epey derinliği iki yanı,
dik uçurumdan,
kafamı kaldırdım.
gökyüzüne baktım.
renk cümbüşü,
gözümü almış olmalı,
şırıl şırıl akan
nehrin sularına koyuldum.
uçurumun kenarında,
basamaklardan aşağıya indim.
vadi tabanı yemyeşil, vaha gibiydi.
doğal güzelliği kendisine özgü
söğüt ağaçları, ahşap köprüleri,
kızıl taşlı freskli kiliseleri
her bi köşede saklanırcasına
akın insanını ağırlıyordu.
sümbüllü,
kırkdamaraltı gibi yerler se
doğrusu tam benlikti,
selfi yaptım, yürüyüş yolunda.

Aksaray/10/06/2026

GÖKMEN YILMAZ ERDEM