Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




O ki; şiirin/şiirselliğin nazenin buselerinden dahi incinen ses,gönül koyan bir incecik HAYIR'a,herşeye rağmen yeniden küllerinden doğan :)))
Mizacı ile müsavi bir zerafettir sesine ve gözbebeklerine yansıyan :)
Yüreklice değen her bakışı,bana güç verir canım hocamın,en ağlak an'ımda :)
Gülümseyişi dahi,nihavent makamında :)
Kocaman sevgiler,canım hocama :)))