Yokluğum anladım, nasılda hiçbir değeri yokmuş.
İçimde beslediğim sunduğumdan, harcanır birer birer.
Rastlamasın serabı bile ulaşmasın, meğerse taşıyan taş.
Ulaşmadan gezinsin dursun etrafta soğuk bedenler,
Geçirmesin, hafifletmesin bir nebze soluk alışverişler.
Ne yar ne nesil kaldı bin parça edilirde, nerde o ağlayanlar.
Katilin elinde patlarsa fitne, kalmasın bir dakika bir nefes ile.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta