EY! Şah-ı gülistandan güzel.
Leyl-i mahzunda öten kuş seni fısıldar,
Arş-ı semadaki yıldızlar seni arar,
Tebessümün gönlümde çiçek misali açardı.
Gülüşün güzümü yaz eder,
Düşlerim bir tek seni görür,
İçin için ağlardı kalbim.
Ay gibi beyaz ve saf,
Hem güzel hem de ıraktın bana.
Sen beni bilmezken,
Ben hayalin ile yanıp tutuşurdum.
Kayıt Tarihi : 17.06.2026 00:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Her ne kadar şiir anlayışım değişmiş olsa dahi, bu benim ilk şiirimdir ve yayınlanan ilk şiirim olma özelliğini taşıdığından dolayı yeri ayrıdır. Papatya dergisi 15. Sayıda yayınlanmıştır.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!