Durdum ve umutlarımı seyrettim,
denizin karşısındaki karada.
Bakışlarımla hüzün doldurmak istedim yüreğini,
Türkümle ağlatmak,
Şiirimle umut vermek istedim dahaca,
Ama bir kendime umut bulamadım.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




sanırım 1997 ya da 1998 yılıydı bunu yazdığınızda ve de Ankara...
sanırım 1997 ya da 1998 yılıydı bunu yazdığınızda ve de Ankara...
sanırım 1997 ya da 1998 yılıydı bunu yazdığınızda ve de Ankara....
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta