Önce, kader diye başlar hayat!
Kimi acılı yaşar, kimi rahat,
kimi ekmeğe muhtaç, kiminde para kat kat.
Ulan, ne dengesizsin be hayat...
Zengin, fakiri düşünmeden yaşıyor
Fakir ise dertlerine dert katıyor
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Herkes, senden bişeyler bekliyor
Bu gün olmadı, belki yarına diyor
Senden bekledikleride,zaten olmuyor
Ulan, ne dengesizsin be hayat...
Ulanı,,uslan yapınız Galiba yanlış yazmışınız
Şiirlerinizde kaba kelimelerden uzak kalınız
Saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta