Uğuldayan Mavi Şiiri - Emrah Dursun

Neşesinden dönerek kalktı bu sabah. Katlanarak güldü gözleri.
Bugün ne bir kiri, ne de tortusu vardı aşkın.
Baktı kızıl, kızıl ellerine!
Hangi çiçekte değişirdi bu renk?
Başı döndüğü leyla odalarında.
Bak camlardan taşıyor bahar,
Perdeleri çekme vakti...
Uslanan gözlerde.

Cıvıl cıvıl döküldü gün önüne,
Selamlarda ardındaki "merhabası"
Çok şeker çayında,
Ve umut vardı şiirinde.
Şimdi elinde tuttuğu sevgiyle.
Parmak yoruyordu aşkla,
Dolaşa dolaşa gönülde.
Dinginleşen sabahta mutluluk vakti, Saatleri kurmayalım bugün

Delimiydi bugün, çiçeklerle konuşurken.
Aklın salıncağında çocukluk düşleri.
Pamuk şekeri pembe yanaklarında,
Allık değil, yüzündeki kendi aksinde gördüğü.
Dudaklarda bir ıslık, anonim arzularda.
Yetmez nefesinde, serenat düşleri ağaçlara.
Bak kırıta kırıta geçiyor vapurlar.
Deniz mavi!...
Gözleri daha maviydi!...

Şehrin gürültüsü,
Ve laf isabetlerinde "hayasızlar"
Kıritik bir vuruş çenesine.
Neyse...
Hafif hafif gülleşen yüzü,
Kaç bakışı bayıltıyor.
Ağzı yarım hayallerde.
Şimdi oksijene mahkûm sigarasında.
Derin derin işliyor kokusu.
Parmak aralarında, oje ile karışık izmarit sarısı.
Bugün ciğerledi
Son kez söndürdüğü sevdasını.

Bir dost yüzünde çatır çatır lafları.
Sarılmalar, ahenk saçlarında rüzgar tarakları...
Tel tel kıyılara düşen.
Sarhoştu sanki...
çizgilere basmadan kaç kez döndü parmak uçlarında.
Tökezlemezdi hiç bir gencin kollarına.
Aranan aşk değil!.
Unutulan aşk vardı bugün.
Yüreğine sakladığı sözlerinde

Öğle vakti bir lokantada.
Yolculuk arası bir metro istasyonunda.
Bazen yorgunluğa nazaran, kaldırımlarda.
Hiç bilmediği, adı ezbere semtlerde.
Banklara oturduğu bir içimlik suyla,
Her resmini çektiği ağacın altında,
Yeni bir hayat başlıyor bugün...
Unutanları unutma vakti.
Akşam ezanında...

Akşam dönüş yollarında,
Mırıldanıp durdu parkta bestelediği şarkısını...

"Özlemleyim
Yandığım gönüllerde
Adını unutmuş kalbim
Gecemde!
Uğuldayan mavi düşlerim
Sensizim..."

Uzandığında bembeyaz yatağına.
Çok yorgundu bugün.
Bir dua ile dalıverdi gözleri.
Başka bir güne.
Başka bir sabaha.

Emrah DURSUN - 09.04.2009
"Yalnızlık Odası"