UĞRUNA
İnsan aşk uğruna düşerse yola,
Ayağı değermiş görünmez kola;
Gül sanırdım dikenli bu çölü,
Meğer her adımı imtihan ola.
Bir kıl kadar inceymiş geçit,
Nefesle sallanır, sabırla geçit;
Düş sanırdım yanıp tutuşanı,
Meğer içimdeymiş o ateş, o kor.
Falıma ayrılık yazmış kader,
Sevgi susar, selam kalır bir haber;
“Dünya sana geniş” dediler bir ara,
Meğer sensiz her köşe dar bir yer.
Gel yine yalanı sür gözlerime,
“Seni sevdim” de kan dolsun dizlerime;
Doğruyu sakla, bırak içimde kalsın,
Söyleme ellere yar olduğunu.
Yücel ÖZKÜ
25 Şubat 2026/21:28
Kayıt Tarihi : 20.3.2026 14:40:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!