acılarımın kortejinde çığlık çığlığa haykıran ayrılıklar vardı...şiire ve ıslak gözlere elektrik verildiğinden beri suskundu gün batımları....darağaçları boştu fakat yüreklerinden asıldı insanlar aşılmaz kötülük kalelerinin surlarına... susturulmuştuk....görünmeyen ipler salmışlardı kalemimize.....küçük tanımlar anlatıyordu özgürlüğü...oysa bir martıya sormalıydı özgürlük ne demek.....hiç belli değildi esaretimiz.......yazıyorduk...susuz sabunsuz teyemmüm aşkları.....camide vaftiz edilmiş bir fikir bulutuydu kalabalığımız....yağmursuz kalmıştık......yalnızdık...bilmiyorduk en kötüsü....
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta