acılarımın kortejinde çığlık çığlığa haykıran ayrılıklar vardı...şiire ve ıslak gözlere elektrik verildiğinden beri suskundu gün batımları....darağaçları boştu fakat yüreklerinden asıldı insanlar aşılmaz kötülük kalelerinin surlarına... susturulmuştuk....görünmeyen ipler salmışlardı kalemimize.....küçük tanımlar anlatıyordu özgürlüğü...oysa bir martıya sormalıydı özgürlük ne demek.....hiç belli değildi esaretimiz.......yazıyorduk...susuz sabunsuz teyemmüm aşkları.....camide vaftiz edilmiş bir fikir bulutuydu kalabalığımız....yağmursuz kalmıştık......yalnızdık...bilmiyorduk en kötüsü....
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta