Ufukta Asılı Bir Ülke Şiiri - Yücel Özkü

UFUKTA ASILI BİR ÜLKE
Güneşi görüp de ısınamayan
Bir ülke var yüreğimde;
Adı ne yazık ki
Canımdan çok sevdiğim ülkem.

Sabah olur, ışık düşer dağlarına
Ama gölgeler uzun sürer sokaklarında.
Bir çocuk ekmeğe bakar umut gibi,
Bir ana göğe bakar dua gibi.

Rüzgâr eser bozkırdan denize,
Taşır hem kederi hem sabrı.
Toprağı yorgun, insanı mahzun,
Yine de vazgeçmez yarından.

Elbette bir gün gelir,
Karanlık yorulur kendi yükünden.
Ufukta bir çizgi belirir incecik,
Adı umut, rengi güneştir.

Ve o gün
Bu memleket başını kaldırır yeniden;
Güneşi yalnız görmekle kalmaz,
Onunla birlikte yaşar.

Yücel ÖZKÜ
20 Şubat 2026/21:55