İnsan bazen
seçtiği hayatın içinde değil,
alıştığı sessizliğin kıyısında yaşar.
Cüzdanın cebine sakladığı
yarına ödünç verilmiş bir umut gibi…
Koşunun bitmeyen o maratonunda
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta