Ağlamayı rüyasında öğrenen bir çocuğun
Elleri olmadığından
Silemediği gözyaşlarıyla büyür
Uçurumda açmış bir çiçek…
Ömrümüz
Suda seken taşın bıraktığı iz
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta